Historie

De historie van het “Prins Maurits Weeshuis” gaat terug naar het jaar 1676. Tientallen jaren daarvoor (ca. 1590) was het Prins Maurits die het wezenfonds stichtte.

Het fonds groeide door de zelfwerkzaamheid der weeskinderen maar ook exploiteerde het wezenfonds een spinnerij, mattenvlechterij en een verhuurafdeling. Deze verhuurde onder andere tafelborden, touwen, maten, weegschalen, lijkkleden, slaapbanken en nog veel meer andere zaken en dit alles ten bate van het wezenfonds.
Ook veel weesjongens monsterden aan op de binnen- en grote vaart, tot aan de walvisvangst rond Groenland toe; de weesmeisjes bedienden eeuwenlang de gasten van het stads- en kerkbestuur welke vaak in het weeshuis vertoefden.

Het huidige weeshuisgebouw dateert uit 1873. In 1928 vertrok de laatste wees uit het weeshuis dat hiermee dan ook ter ziele ging.

De daaropvolgende jaren werd de Nederlands Hervormde Gemeente eigenaar van het gebouw en na montage van een origineel houten kerkplafond (wat u terugziet in de huidige toiletten) deed het dienst als ontmoetingsplaats voor de “Blokzieligers” met o.a. een zondagsschool en toneelactiviteiten. Ook bruiloften en uitvaarten behoorden tot de reguliere activiteiten.

In de jaren ’70 kwam het gebouw in het bezit van particulieren. Eerst was er een pottenbakkerij, daarna een kunstgalerie, museum, koffielokaal en uiteindelijk een restaurant.

In het huidige Café-restaurant “Prins Mauritshuis” worden de oude tradities voortgezet: een gezellig trefpunt voor alle bezoekers en bewoners van Blokzijl én culinair tafelen in een gezellige en huiselijke ambiance.